اعظم موسوی؛ هم دیدگاهم نسبت به حرفه و عملکردشان انتقادی بوده و همیشه با بی‌نهایت قدردانی و احترام، سخت‌کوشی و حرفه‌ای بودنشان را ستوده‌ام.
این بار نیز خاضعانه و فروتنانه روز مبارکشان را تهنیت می‌گویم و در ادامه به نقش اثرگذارشان به عنوان اندیشمندانی صادق که کلمه را به زیور طبع می‌آرایند و به تحقق روشنی در بین مخاطبان کمک می‌کنند، می‌پردازم.
با این باور که مدرسه، نقطه آغاز راه بسیاری از روایتگران امروز جامعه‌ی ماست، روز خبرنگار را فرصت مناسبی می‌دانم برای اندیشیدن به جایگاه کسانی که روشنی را به صداقت می‌آرایند و آن را به جامعه هدیه می‌دهند تا به رسالت آگاهی‌بخشی و روایتگری اول خود، عمل کنند.
نیک می دانیم که مدرسه تنها محل آموزش علوم پایه نیست بلکه کشف استعدادها، بروز خلاقیت‌ها و مسئولیت‌پذیری اجتماعی هم در مدرسه شکل می‌گیرد و البته که نباید جز این هم باشد! در این راه و راستا، بسیاری از خبرنگاران، نویسندگان و روایتگران حال حاضر نیز، پاینبدی به حقیقت و علاقه‌مندی به کلمه را در فضای مدرسه و پای تخته‌های سیاه کلاس تجربه کرده‌اند.
فعالیت شوق‌انگیز دانش‌آموزان در تهیه نشریه‌دیواری مدرسه و نوشتن انشاهای شورانگیز، همان جرقه‌های اولیه گرایش به حرفه‌ای است که در آینده در آن پا گذاشت و مسیر پر چالش و ناهموار روایتگری، روزنامه‌نگاری و خبرنگاری برایش به مسیری سبز بدل شد..
آنان که اولین بار با نشستن پشت نیمکت‌های چوبی با معجزه کلمات آشنا شدند و در سایه پر مهر معلمان دلسوزی که با انگیزه‌بخشی به نوشتن تشویقشان کردند، به روشنی رسیدند.
از تخته سیاه تا تیتر اول، مسیری‌ست که به سبب آموزش خوب، به پرورش آنانی رسید که با عشق به حقیقت، روایتگر روایت‌های تلخ و شیرین شدند.
مدرسه، خانه‌ی نخست روایتگرانی‌ست که بعدها حقیقت را تیتر اول کردند؛ در این میان و از پس این شکل‌گیری هدفمند، شایسته آن است که تعامل رسانه و آموزش به سمت و سوی ارتباطی اثربخش پیش برود تا هم مدرسه و آموزش از دستاوردهای انسانی تعلیم دیده‌ی خود، سود ببرد و هم خبرنگار آگاه و متعهد، آگاهی‌بخش نسل نو شود.
هر خبرنگار روزی دانش‌آموزی بود که با تحسین معلم، جسارت گفتن را به دست آورد و دیده و شنیده شد. در جهان پر رمز و رازی که آگاهی و دانش در آن، سرمایه‌ای بی‌بدیل است، هیچ نهادی به اندازه آموزش و پرورش نقش ساختن این سرمایه را ایفا نمی‌کند. برای تحقق هدف بزرگ آگاهی‌بخشی، همراهی رسانه‌های هوشمند، دغدغه‌مند و مسوول، با آموزش و پرورش ناگزیر است و چه کسانی به اندازه خبرنگاران می‌توانند بازتاب دهنده‌ی واقعیات مدارس، مسائل معلمان، مشکلات و دغدغه‌های دانش‌آموزان و چالش‌های پیش روی آموزش باشند؟
آنچه در سالیان متأخر، بیش از پیش به آن توجه می‌شود، عدالت آموزشی است و سند تحول بنیادین آموزش و پرورش که برجسته کردن این مهم و روایت آنچه که کف میدان اتفاق می‌افتد، به ارتقای آگاهی عمومی می‌انجامد و آن را به مطالبه‌ای اجتماعی بدل می‌کند.
پیش از این هم گفته‌ام، در این راه، روابط عمومی‌ها باید فرصت رسانه را غنیمت شمرده و با گشودن درهای ارتباطی، به ایجاد فضای صمیمی، شفاف و فعال میان آموزش و پرورش و رسانه‌ها همت کنند تا با ارتباط اثربخش، بتوان به شکل‌گیری ارتباط دوسویه و گفتگوهای مطالبه‌محور رسید، تا بازتاب دغدغه‌ها و مسائل اولیای خانه و مدرسه باشد.
باور دارم برای ساختن نسلی آگاه و شهروندانی مسئولیت‌پذیر، باید به تقویت پیوند مدرسه و رسانه کمک کنیم تا علاوه بر بازسازی تصویر این نهاد اثر بخش و تأثیرگذار، نقش آموزش در توسعه پایدار نیز برجسته شود.
روز خبرنگار، یادآور این است که آگاهی، حاصل تعامل است و اگر بخواهیم نسلی آگاه و مسئول بسازیم، باید پیوند میان مدرسه و رسانه را عمیق‌تر کنیم.
اعظم موسوی – فعال رسانه و مسوول روابط عمومی اداره آموزش و پرورش ناحیه سه شیراز
